Author: Janne

Op reis #3: Japan, omdat het kan.

We zitten alweer een week in heerlijk Japan, in Kyoto om precies te zijn. Het was nogal een last-minute besluit – toen we onze laatste dagen depri in Kuala Lumpur doorbrachten, besloten we dat we niet naar goedkoop en zonnig Thailand / Laos / Cambodja wilden, simpelweg omdat het ons niet trekt. Het eten is er ongetwijfeld lekker, de mensen zijn vast vriendelijk, maar als je eigenlijk niet wil gaan moet je dat ook niet doen. Reizen om maar een bezigheid te hebben slaat nergens op. Dus gingen we naar Japan. Een land waar ik al heel lang, heel graag heen wilde, maar wat eigenlijk niet te doen was omdat je daar al snel 100 euro per dag voor moet uittrekken. Niet super backpack-vriendelijk, dus. De oplossing? Iets doen in ruil voor gratis onderdak (en soms zelfs gratis maaltijden)! Via http://www.workaway.info konden Jel en ik werken in een hostel, allebei in een andere. In het hostel werk ik 5 dagen per week, en maar een paar uurtjes per dag. Soms schoonmaken – de bedden opmaken, de was …

10 dagen Kuala Lumpur: malls en street food (maar geen ramen)

Na een langdurige verwaarlozing van deze blog, en mijn voornemen om gewoon eens vaker dingen te posten, hier eerst een post over de stad waar we 10 dagen zaten: Kuala Lumpur. Hier wilden we even bijkomen van Indonesië, want een maand van hot naar her hupsen is best vermoeiend (dit klinkt weer lekker decadent, zeg). Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië, is een hub vanwaar je door kunt reizen naar heel Azië. Grote kans dat je hier overstapt wanneer je een vlucht boekt naar deze regio. Het is een moderne stad, met een goede infrastructuur (yay, monorail!), en het leukste is dat allerlei culturen hier samenkomen. Chinese, Indiase, Thaise en Maleisische mensen zitten overal in de stad met hun eigen restaurantjes en tempels. Het is een beetje heel Azië in het klein, dus. De eerste twee dagen waren leuk, alles was nieuw, we keken onze ogen uit in de wirwar van wijken en culturen, en deden ons tegoed aan het fantastische eten op straat. De ene dag Chinees, dan weer Indiaas, en zo waanden we …

Chocola maken op Sulawesi

Vorige maand is toch wel een beetje een kinderdroom uitgekomen. Met cacaobonen uit de tuin van de familie van Natsir, waar we die maand verbleven, hebben we zelf chocola gemaakt. Dat is nogal wat voor iemand die al haar hele leven zoete donkerbruine repen van alle merken en smaken naar binnen werkt. Op reis is chocola ook een van de dingen die ik als eerst mis – en dan bedoel ik goede chocola, dus geen brokkelige bruine koekjes die nergens naar smaken (maar die je wel overal vindt). Hoe fijn is het dan om, op een moment dat je snakt naar een beetje chocola, gewoon zelf een voorraadje aan te maken? Hieronder heb ik ‘the making of’ beschreven, met fotos uiteraard. 1: Pluk de cacaovruchten. Uiteraard begint het bij de cacaovrucht aan de boom. Natsir had tientallen cacaobomen waaraan langwerpige vruchten groeiden, groene onrijpe exemplaren en gele en rode vruchten. Helaas was de oogst dit jaar mislukt omdat het 7 maanden niet geregend had, en waren de meeste vruchten gaan rotten, ook al zagen ze er …

De Togian Islands: Bounties voor backpackers

Stranden zo wit dat je haast verblind wordt wanneer de zon er op schijnt. Zeeën die eerst turkoise lijken, maar vervolgens zulk helder water hebben dat je de kleurrijke vissen om je heen ziet zwemmen. Het zijn niet de standaardideeën die bij backpackers omhoog komen, wanneer ze aan reizen denken. Toch is het wel heel lekker om na een tijdlang in overvolle bussen te hebben gezeten even uit te rusten op zo’n bounty-eiland. En dat hoeft helemaal niet duur te zijn. De Togian Islands: Jel en ik hadden er nog nooit van gehoord, tot we op Sulawesi iemand tegenkwamen die er al was geweest. Haar foto’s leken op reisbrochures, op wallpapers, maar ze had ze toch echt zelf gemaakt. Tweeënhalve dag brachten we door in schommelende boten en bussen zonder airco, maar eenmaal op de eilanden was het het waard geweest – mooier (en rustiger!) dan dit krijg je het niet. Doen Je denkt nu misschien: doen? Hoezo dingen doen, je gaat op zo’n eiland toch de hele dag chillen op een handdoekje? Neee, ‘s …

Recepten: de Indonesische snacks van Diana en Natsir

Iets meer dan drie weken hebben we doorgebracht bij Natsir en zijn familie. En elke dag aten we de lekkerste dingen, en bedacht ik me dat ik eigenlijk niet weg kon gaan zonder te weten hoe ik die dingen kon maken. Of zonder dat met jullie te delen. Hier dus drie recepten van Natsir’s familie voor Indonesische snacks. Superauthentiek (grapje, ik haat dat woord). Maar wel heel makkelijk en lekker, en bij toeval ook nog vega. Het is wel een beetje Indonesian cooking style (of beter gezegd gewoon mensen-die-vaak-koken cooking style) want ik heb geen ‘zoveel gram dit, zoveel dat’ kunnen opschrijven, er worden gewoon wat dingen op gevoel bij elkaar gegooid. Hopelijk komen jullie er toch uit. Goddelijke tempecrackers Benodigdheden: Een blok tempe Bloem Eventueel speciale tempe-bloem, zie hieronder Water Olie Hier had ik in een van m’n vorige blogs al over geschreven. Wat een simpele maar fantastische dingen. Het lijkt wel kip, maar het is vegetarisch. En het is crunchy. Eerst snijd je het blok tempe in rechthoekige schijven, zodat ze de vorm …

Tana Toraja: een karig leven voor een grootse begrafenis

Op hetzelfde moment dat we in Nederland besloten om mee te helpen bij Natsir’s project in Tana Toraja, ging er op internet een artikel viral over de begrafenisrituelen in deze streek: de lichamen worden maanden, soms wel jaren geconserveerd, totdat de familie genoeg geld heeft verzameld om een grote begrafenis te organiseren, waarbij soms wel honderden buffels worden geslacht. Tot die tijd wordt het familielid in kwestie niet als overleden beschouwd , maar bevindt het zich in een tussenfase; kleinkinderen spelen nog gewoon met hun ‘zieke’ opa of oma, en niemand beschouwt de aanwezigheid van het gemummificeerde lichaam als luguber, zoals men dat in het westen zou doen. De reacties op het internet waren voorspelbaar; mensen vonden het onbegrijpelijk, eng of zelfs walgelijk. Tegelijkertijd trekt deze praktijk wél veel toeristen, die met eigen ogen willen zien hoe de lichamen door dorpen geparadeerd worden. Op het Lonely Planet-forum vroeg een gebruiker achteloos wanneer het beste seizoen was om de begrafenissen bij te wonen. Wanneer we enkele weken later ’s avonds met de andere vrijwilligers bijeenzitten, vertelt …

Op reis #2: Van de chaos naar de rust

Na een paar weken (voor m’n gevoel maanden) van radiostilte, is hier eindelijk weer een blogpost! Na een paar hectische dagen in Jakarta en wat luie daagjes in Makassar, zijn we ondertussen alweer twee weken in het dorpje Rembon in Sulawesi. Geen toeterende auto’s hier, maar piepende baby-eendjes (die we in Zaanstad en omstreken ‘pulletjes’  noemen, ik weet niet waarom maar het is een schattig woord en dus dekt het de lading). Samen met drie andere vrijwilligers, twee uit Australie en een uit ons eigenste Holland, brengen we de tropische daagjes door bij Natsir en zijn familie. Natsir heeft een boerderijtje waar hij van alles verbouwt, en ook een kleine school naast zijn huis waar leerlingen na hun reguliere school komen om extra Engels les te krijgen. Het plan is om hier volgend jaar een ‘echte’ school van te maken, waar ook andere vakken worden gegeven. Hij heeft zijn non-profit project op verschillende websites zoals Wwoof en Workaway gezet, en zijn inkomen bestaat nu uit donaties die de vrijwilligers geven (op de site staat $4 …

Op reis #1: Jakarta!

Ha, inmiddels zijn we al weer twee dagen in Jakarta. Ik kon het lang niet beseffen, zoals alijd voordat ik op reis ga, maar toen ik half-hurkend boven een natte wc in Istanbul hing, waar we moesten overstappen, wist ik het pas: we zijn weer op reis. Jaaaa! (Een raar moment van euforie, zo boven een wc). De vlucht was heerlijk relaxed – na een overstap in Istanbul (op een best gezellig vliegveld, waar iedereen met elkaar begon te praten) hebben Jelmer en ik gewoon lekker zo’n 7 uur geslapen, en toen waren we er alweer bijna. Dan valt zo’n lange vlucht best mee. De momenten dat we wakker waren, hebben we onszelf vermaakt met films op de schermen voor ons (heb een Japanse Kerst-film gekeken, gewoon omdat het kon, en Pitch Perfect 2), en naar elkaar bellen via ons afstandsbedieninkje. Verder kregen we steeds voor het eten eerst een fantastisch menu uitgereikt (met dingen als gerookte aubergine en Turkse kofte) maar wij waren in het gekke bui bij het boeken, en hadden toen een …

5 minder bekende plekken in China die het bezoeken waard zijn

Ben je de hectiek van de grote Chinese steden zat? Ben je Beijing beu, en vind je Shanghai maar saai? Hieronder heb ik vijf minder bekende plekken in China op een rijtje gezet die op mij de meeste indruk hebben gemaakt door m’n reizen in China. 1. Dunhuang Deze stad ligt een beetje meer in het westen van China, in de provincie Gansu. Achter deze plaats begint de Gobi-woestijn waar de ‘zingende zandduinen’ liggen (Ming Sha Shan). Bovendien ligt er ook een kleine ‘oase’, het Crescent Moon Lake dat inderdaad de vorm van een halve maan heeft. Toen Vriend en ik deze duinen bezochten waaide het enorm hard. Aan de ene kant heel fijn, want we waren de enige bezoekers en dan is zo’n woestijn toch indrukwekkender, maar aan de andere kant werden we letterlijk gezandstraald bij onze klim naar boven. M’n camera zat ook onder het fijne stof, en uiteraard zag ik op de terugweg pas dat ze speciale zakken voor camera’s verkochten. Tsja. Toch hebben we de duinen niet horen zingen die dag, hoewel ze …

Taalweetjes #1: 人 , 大 en 天.

Ik ben al een tijdje niet meer met Chinees bezig (want ik volg op dit moment geen cursus of lessen en dan heb ik geen stok achter de deur… Ik ben gewoon te lui), maar dat neemt niet weg dat ik het leuk vind om mijn taalfascinaties met jullie te delen. Veel van jullie hebben waarschijnlijk niet per se de intentie om Chinees te leren (jammer, want hier kun je lezen dat het helemaal niet zo’n moeilijke taal is). Toch is het misschien grappig om wat losse dingetjes over allemaal verschillende talen te weten – mocht je ze onthouden, dan lijk je in ieder geval interessant op feestjes. 😉 Vandaag 3 veelgebruikte karakters die op het eerste gezicht nogal abstract lijken, maar die eigenlijk heel logisch zijn als je eenmaal weet wat ze betekenen. 1. 人 Probeer eerst te raden wat dit karakter betekent. Waar lijkt het op? Twee streepjes? Klopt, maar wat nog meer? Het betekent ‘mens’ en beeldt een lopende man van de zijkant. Met hele lange benen, dan. 2. 大 We zien nu ook …