All posts filed under: Recepten

Chocola maken op Sulawesi

Vorige maand is toch wel een beetje een kinderdroom uitgekomen. Met cacaobonen uit de tuin van de familie van Natsir, waar we die maand verbleven, hebben we zelf chocola gemaakt. Dat is nogal wat voor iemand die al haar hele leven zoete donkerbruine repen van alle merken en smaken naar binnen werkt. Op reis is chocola ook een van de dingen die ik als eerst mis – en dan bedoel ik goede chocola, dus geen brokkelige bruine koekjes die nergens naar smaken (maar die je wel overal vindt). Hoe fijn is het dan om, op een moment dat je snakt naar een beetje chocola, gewoon zelf een voorraadje aan te maken? Hieronder heb ik ‘the making of’ beschreven, met fotos uiteraard. 1: Pluk de cacaovruchten. Uiteraard begint het bij de cacaovrucht aan de boom. Natsir had tientallen cacaobomen waaraan langwerpige vruchten groeiden, groene onrijpe exemplaren en gele en rode vruchten. Helaas was de oogst dit jaar mislukt omdat het 7 maanden niet geregend had, en waren de meeste vruchten gaan rotten, ook al zagen ze er …

Recepten: de Indonesische snacks van Diana en Natsir

Iets meer dan drie weken hebben we doorgebracht bij Natsir en zijn familie. En elke dag aten we de lekkerste dingen, en bedacht ik me dat ik eigenlijk niet weg kon gaan zonder te weten hoe ik die dingen kon maken. Of zonder dat met jullie te delen. Hier dus drie recepten van Natsir’s familie voor Indonesische snacks. Superauthentiek (grapje, ik haat dat woord). Maar wel heel makkelijk en lekker, en bij toeval ook nog vega. Het is wel een beetje Indonesian cooking style (of beter gezegd gewoon mensen-die-vaak-koken cooking style) want ik heb geen ‘zoveel gram dit, zoveel dat’ kunnen opschrijven, er worden gewoon wat dingen op gevoel bij elkaar gegooid. Hopelijk komen jullie er toch uit. Goddelijke tempecrackers Benodigdheden: Een blok tempe Bloem Eventueel speciale tempe-bloem, zie hieronder Water Olie Hier had ik in een van m’n vorige blogs al over geschreven. Wat een simpele maar fantastische dingen. Het lijkt wel kip, maar het is vegetarisch. En het is crunchy. Eerst snijd je het blok tempe in rechthoekige schijven, zodat ze de vorm …

noedelsoep

Noedelsoep met paksoi en gepocheerd ei

Nadat ik hier beloofd had om zo af en toe een recept op m’n blog te zetten, is hier dan het eerste exemplaar: een vegetarisch noedelsoepje. Niét kant-en-klaar, maar wel simpel en lekker. Ik maakte ‘m pas en schrok een beetje van de term ‘gepocheerd ei’ omdat dat chic en dus moeilijk klonk, maar dat bleek mee te vallen. Ingrediënten (voor 2 personen) – 1 liter groentebouillon – 2 stukjes steranijs – 1 kaneelstokje – 2 grote eieren – 2 pakjes / porties udon noedels – 4 in repen gesneden paksoibladeren – 2 fijngesneden lente-uitjes – sojasaus Breng de bouillon aan de kook in een grote (soep)pan. Voeg dan de steranijs en kaneel toe, en laat het 5 tot 10 minuten zachtjes koken, zodat de smaken in de bouillon opgenomen worden. Vis vervolgens het stokje en de anijs er dan uit. Breek het ei voorzichtig, laat het in een kom glijden, en vanuit de kom in de soep. Doe dit ook met het tweede ei. Laat 2 minuten koken, en voeg de noedels en paksoi toe. Roer …

koken

De dagelijkse struggle die koken heet

Het is waar wat ze zeggen. Je leert pas koken als je op jezelf woont. En zelfs dan duurt het nog even. Tijdens mijn jaren in het ‘ouderlijk huis’ mislukten de luttele pogingen om iets op tafel te zetten dan ook jammerlijk. Een drijfveer om te leren koken was er ook niet echt, aangezien geweldige gerechten elke avond ‘automatisch’ (zo leek het tenminste) op tafel stonden. Maar goed, sinds 1,5 jaar woon ik uít huis (mét Vriend die goed kan koken), en dan kom je ineens in aanraking met de dagelijkse strijd die Koken heet. Het begint al met het bedenken van wat je in godsnaam gaat maken; er zijn 32904 gerechten, maar bij elk recept krijg je al hoofdpijn bij het zien van de ingrediëntenlijst, of je hebt die dag gewoon net even geen zin in die pasta / stoofschotel / salade. Ik heb de nodige blunders gemaakt op kookgebied. Rauwe boerenkool in de stamppot, koude lamskoteletjes (ik ben dan ook echt weer zo’n iemand die meteen met lamskotelet begint..) en vooral: altijd iéts …