All posts filed under: Persoonlijk

drieëntwintig

“I was 21 years when I wrote this song”, zingt Paul Simon in een bekend nummer (Garfunkel komt pas verderop met de tweede stem). “I’m 22 now, but I won’t be for long. Time hurries on, and the leaves that are green turn to brown.” Daarin kon ik me helemaal herkennen tijdens mijn laatste weekje 22-zijn – behalve dan dat ik geen baanbrekend nummer heb geschreven, zoals Paul Simon. Daar komt nog eens bij dat de Olympische Spelen deze weken aan de gang waren, en het me opviel dat het gros van de medaillewinnaars toch minstens een jaar jonger is dan ik. Kortom: ik ben al oud, ik had al moeten pieken en het is al te laat om nog iets van m’n leven te maken… Of valt het wel mee? 19 augustus werd ik dus 23, en hoewel ik altijd supernuchter doe in de aanloop naar mijn verjaardag (‘ajoh, ik doe er niets aan’) vind ik jarig zijn stiekem toch leuk. Zoals een vriendin zei: ‘Je bent gewoon even een dagje speciaal’. Die avond heb ik heerlijk …

Amsterdam

Wonen in Amsterdam

Groot nieuws, ik woon eindelijk in de stad waar ik mijn hele leven al had moeten wonen! Sinds drie weken wonen Jel en ik in hartje hoofdstad, op loopafstand van het Leidseplein. Sinds we terugkwamen van reis hebben we eerst allebei een maand bij eigen familie gewoond, tot we hierop stuitten. Het is een tijdelijk adresje, dat we vonden via Marktplaats voor een fantastisch lage prijs, én het is  gemeubileerd waardoor we dus niet al onze spullen hierheen hoefden te sjouwen. Ondertussen werk ik doordeweeks en geniet ik ‘s avonds en in het weekend van alles dat Amsterdam te bieden heeft. En nu weet ik het stiekem al: ik wil niet meer weg uit deze stad. Honderd talen en culturen Als ik een paar straten om loop, heb ik het gevoel dat ik op wereldreis ben. Russisch, Chinees, Engels, Frans, en – o toch – af en toe wat Nederlands. Toeristen, expats, en vast ook Nederlandse inwoners met een niet-Nederlandse achtergrond. Hoewel ik soms het idee heb dat het aantal toeristen niet helemaal in verhouding is met …

Over mijn t-shirt van Poetin die op een beer rijdt (en andere souvenirs)

Ik hou van rare souvenirs. Niet de standaard-souvenirs zoals sneeuwschudbollen van een of andere overbezochte highlight, of koelkast-magneetjes. Daar stroomt de wereld al mee over, en ze zeggen weinig over de plaats die je bezocht hebt. Ik hou meer van alledaagse dingen, kleine objecten die een inkijkje geven in een land en een cultuur. Of souvenirs die zó cheesy en over de top zijn dat ze wel weer fascinerend zijn. Ik koop rare souvenirs eigenlijk vooral voor mezelf, want niemand anders zit er op te wachten. Zo kon ik het deze maand in Rusland ook niet laten om een t-shirt te kopen van Poetin die op een beer rijdt. (Het was nog een vrij lastige keuze, want er was er ook één van Poetin die tegen Obama judo-de). Toen ik ‘m in de etalage zag in St. Petersburg was ik al meteen verkocht. M’n vriend en vader snapten niet helemaal waarom ik een vormloos t-shirt van een omstreden persoon wilde bemachtigen, maar ik stond al binnen om mijn keuze in gebarentaal door te geven aan …

op de ij-markt staan

Sparen voor de grote reis: een dagje op de IJ-markt

Gister, op 24 oktober, ging de wekker weer om 5.00 ‘s ochtends. Slaapdronken douchen en eten we onszelf wakker, en laden we de auto vol met dozen troep. Vriend rijdt, ik zit naast hem en word geplet door een enorme verhuisdoos op m’n schoot. Bestemming: de IJ-hallen. De afgelopen weken hebben we alles wat ook maar enigszins wég kan verzameld (met veel hulp van familieleden die ook nog het één en ander hadden liggen), zodat we het konden verkopen. Dagenlang konden we de logeerkamer nauwelijks betreden, omdat we half struikelden over losse fotolijstjes en kattenbeeldjes, maar het was het waard. Voor €35,- hadden we een hoekkraam gehuurd (binnen, niet buiten gelukkig). In aanloop naar de grote dag kregen we, net als voorgaande jaren (dit was de derde keer dat we er stonden), nogal dwingende mailtjes met allemaal dingen die we vooral níet mochten doen, maar alles is goed gegaan. De eerste lading konden we de dag van tevoren al kwijt, en op zaterdag zelf namen we de tweede lading mee (kun je nagaan hoeveel we hadden). …