All posts filed under: Reizen

Okonomiyaki

Drie aparte dingen die ik in Japan at

Jawel, na mijn lijstje van ‘aparte dingen die ik in Taiwan at’, nu ook eentje voor Japan! Toen ik een paar jaar geleden naar Japan ging, had ik eigenlijk geen idee wat ik kon verwachten qua eten. Sushi en sashimi – die waren wel bekend, maar dat eten de Japanners zelf natuurlijk niet elke dag. Een van de leukste dingen van reizen vind ik nieuwe gerechten proberen en ontdekken (gelukkig maar, anders heb je als Nederlander al snel een probleem in het buitenland). Hieronder daarom drie gerechten die ik in Japan uitprobeerde, en die daar wél dagelijkse kost zijn, maar hier juist relatief onbekend zijn. 1. Okonomiyaki Okonomiyaki betekent letterlijk ‘gegrild zoals je het wil’, en dat komt erop neer dat dit een soort pannenkoek is waar je van alles in kunt doen. Gesneden kool en beslag zitten er vrijwel altijd in, en bovenop worden okonomiyaki-saus en mayo gegooid. Voor de rest zijn de mogelijkheden eindeloos. De vulling kan bijvoorbeeld bestaan uit rundvlees, octopus, of (als vegetarische optie), kimchi. In Kyoto zat een heel leuk …

Williamsburg Bridge

Naar Amerika: visum of ESTA nodig?

Op mijn 15e ging ik met mijn vader naar New York. Aan de ene kant was New York zoals New York hoort te zijn: mensen stapten haastig in gele taxi’s met Starbucks-frappuccino’s. In Harlem zongen mensen gospel op straat, en kregen we snel stoelen toegeschoven om toe te kijken. Op Times Square liet ik honderden lichtgevende reclameborden in mijn ogen weerkaatsen. En tegelijkertijd was Amerika weer heel anders dan ik had verwacht. Ik had gedacht dat de cultuur wel een beetje hetzelfde zou zijn – integendeel. Mensen zijn zo extravert en spontaan. Dat komt soms een beetje ‘nep’ over (‘How-are-you-sweetie-that’s-a-lovely-dress-you’re-wearing’ is het Amerikaanse equivalent van ‘hallo’), maar als je weet dat mensen gewoon graag een luchtig praatje maken, kan het ook heel leuk zijn. Ik kreeg bijvoorbeeld een hele stapel tijdschriften van een vrouw op een terrasje omdat ik iets te lang haar kant op kijk. ‘Do you want these darling? I’m done with them’, zei ze, en hup. De tijdschriften waren een soort Amerikaanse ‘Privé’, dus dat vond ik als 15-jarige antropoloog-in-spé heerlijk. Kortom, ik …

Vier aparte dingen die ik in Taiwan at

Na maandenlang in China door te hebben gebracht, dacht ik dat ik alle ‘eetbare’ dingen van de wereld wel gezien had, maar gelukkig werd ik tóch nog verrast in Taiwan. En als ik iets nieuws zie, moet ik het ook meteen uitproberen. Hier dus mijn beoordeling van 4 dingen die ik nog niet eerder had gezien, op volgorde van ‘ja, lekker’ naar ‘niet te doen’. 1. Wrap met ijs, pinda’s en koriander! Dit ding klopte gewoon. Pure perfectie in de vorm van een ijswrap. Het deeg is heel dun, een beetje zoals de rijstvellen waar sommige loempia’s mee worden gemaakt. Daarin zit schepijs, ik had aardbei en vanille, samen met de geheime geniale ingrediënten: gemalen pinda’s en koriander. Het geeft de wrap iets hartigs, en het heeft bite. (Sowieso: gooi ergens koriander op, en ik vind het helemaal geslaagd). Proberen dus, als je deze tegenkomt. 2. De pannekoek met rauw ei Deze snack werd me aangeraden door het meisje van het hostel in Hualien. Nu ben ik niet echt een heel groot fan van rauwe eieren, maar dit …

Noorderlicht Tromsø

Op zoek naar het noorderlicht in Tromsø

Oké, het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geplaatst, maar sommige gebeurtenissen kunnen niet zomaar voorbijgaan zonder dat ik erover geschreven heb. Voor mijn afgelopen verjaardag kregen ik en Jel van m’n vader een trip naar Noorwegen cadeau. Niet zomaar Noorwegen, maar Noord-Noorwegen: Tromsø, een plek die 350 kilometer boven de poolcirkel ligt, en waar je een grote kans hebt om het noorderlicht te zien – iets dat al m’n hele leven op m’n bucketlist stond (bij wie niet?). Mijn vader ging niet mee, hij vond het te koud. Dag 1 We gaan met de trein naar Schiphol. Ik heb Duolingo Noors geïnstalleerd op m’n mobiel, dus ik vermaak me wel in het vliegtuig. Brød! Takk! Trikker og spiser! (Drinken en eten). Noors is fantastisch. Rond 18.00 uur komen we aan in Tromsø, en nemen we de bus naar het ‘sentrum’. We dumpen de spullen in onze hotelkamer (Thon Hotel Polar, echt een prima hotel!), en eten burgers in het restaurant naast ons. Lekker, maar de Noorse prijzen zijn pittig: alles is …

Butoh, de dans van de duisternis

Ik geloof dat ik een jaar of 16 was, toen mijn kunstklasje op de middelbare school butoh te zien kreeg. We waren maar met z’n vijven, want het vak ‘kunst en muziek’ werd geschuwd door mensen die zich liever vastklampten aan de zekerheid van getallen (en hun waarde op de arbeidsmarkt). Je moet je voorstellen dat het vak onderwerpen behandelde in een soort chronologische volgorde; muziek van de middeleeuwen, de renaissance, verlichting, en tot slot hardcore en hip-hop, als een soort steek onder water. ‘Zo, we hebben het hele jaar besteed aan superverfijnde muziek van vroeger, en dit is van júllie.’ Wat ook redelijk modern is, is dus die butoh-dans waar ik net mee begon. Butoh, letterlijk de dans van de ‘duisternis’ of de ‘sombere ziel’, vond zijn oorsprong in Japan, maar is geen traditionele dans – verre van. De eerste voorstellingen vonden eind jaren ’50 plaats, en veroorzaakten enorme schandalen. De leraar waarschuwde ons verder niet, en was ‘benieuwd wat we ervan vonden’. Ik keek, en wist niet wat ik zag. Het waren menselijke vormen die zich bewogen als zombies, als baby’s, figuren die maniakaal grijnsden …

Niks geen metaal - hout leidt je naar boven

48 uur in Kanazawa, Japan

Op reis hebben we zo’n 6 weken doorgebracht in Japan, maar om eerlijk te zijn ben ik weinig buiten Kyoto geweest (in het Nederlands officieel Kioto met een i, maar ziet het er niet cooler uit met een y?). En dat is ook helemaal niet erg, want ik genoot van elke dag, en er was zoveel te zien dat ik me nooit verveelde. Maar oke, het is natuurlijk ook wel eens leuk om meer van het land te zien, dus toen Mayu, een Japanse vriendin zei dat ik langs moest komen, had ik meteen een goed excuus voor die extreem dure treintickets (een enkeltje voor €55, 2 uur in de trein…). Mayu woont in Kanazawa – ik heb haar ontmoet in Beijing, waar we allebei studeerden, vervolgens heb ik haar gezien in Amsterdam en nu zag ik haar dus in Kanazawa. Wat zou de volgende plaats zijn? Ik had nog nooit van Kanazawa gehoord voordat ik naar Japan kwam, maar het blijkt echt een heel leuke stad te zijn. Hieronder m’n persoonlijke tips uit 48 uur Kanazawa: bezienswaardigheden, eten …

De opbrengst van toegewijd sparen!

5 tips om geld voor je reis te verdienen

De zomer is aangebroken, en daarmee ook de zomervakantie! Grote kans dat je plannen hebt om ergens heen te gaan waar de zomer iets meer voorstelt dan hier. Ik heb voor het eerst in m’n leven twee maanden fulltime gewerkt, en ik sta versteld hoeveel ik heb kunnen sparen. Tip 0 om geld te verdienen voor je reis is dus gewoon: fulltime werken. Maar aangezien veel scholieren en studenten die optie niet echt hebben, heb ik even nagedacht over de dingen die ik deed om geld bij elkaar te sprokkelen voor m’n reisjes. Zie hier: 1. Neem afstand van je troep Haal diep adem. Kijk rond in je kamer. Doe je kledingkast open. Besef dat je eigenlijk maar een fractie van de dingen die je ziet, ook daadwerkelijk gebruikt. Gooi vervolgens al je overbodige shizzle in een XL-tas, en boek een kraam op de IJ-markt! Niets leuker dan je verbazen over de troep die mensen van je willen kopen, andermans levensverhalen aanhoren en staand rijk worden. Wat het goed doet? Kunst/antiekdingetjes, en kleding. Maar ook onze …

TEFL

Lesgeven in het buitenland met je TEFL-diploma

Twee zomers geleden haalde ik mijn TEFL-diploma. Say whut? TEFL, oftewel ‘Teaching English as a Foreign Language’. Met dit diploma kun je in veel landen aan de slag als docent Engels. Vooral in China zijn (Westerse) docenten heel gewild, en staan er goede arbeidsvoorwaarden tegenover: kijk niet raar op wanneer je gratis accommodatie en een vergoeding voor je vlucht krijgt bovenop je salaris! TEFL is dus iets anders dan het “TOEFL”-certificaat, waarmee je aan kunt tonen dat je eigen Engels van een bepaald niveau is. Dat diploma wordt vaak gevraagd wanneer je gaat werken of studeren in het buitenland, maar heeft niets met het lesgeven van Engels te maken. Benieuwd wat de TEFL-cursus inhoudt? Lees hieronder meer!

De visagieruimte

Ik volgde een K-pop dansworkshop in Seoul

Vorige maand (is het nog maar zo kort geleden? Ja!) was ik met mijn vader en vriend in Seoul, waar we een 10-daagse city-trip deden. Op reis vind ik het altijd leuk om nieuwe dingen te leren, omdat je dan met nieuwe skills naar huis gaat én een hele lokale ervaring meekrijgt. Toen ik dus tijdens mijn research naar de Koreaanse hoofdstad op een gratis K-pop dansworkshop stuitte, was de keus al snel gemaakt. K-pop ken ik van de artikelen die ik voor mijn studie antropologie heb gelezen: het is een over-de-top popgenre waarin iedereen mooi en alles perfect is. Mocht je een voorbeeld nodig hebben: hieronder een filmpje (en verrek, het is behoorlijk catchy). In de hoop ook zo perfect te worden, en vooral ook een inkijkje te krijgen in de Koreaanse cultuur, stond ik ‘s ochtends voor de studio waar de workshop zou zijn – m’n vader en vriend gingen (gelukkig) niet mee. Vooraf kregen we nog een mededeling van de organisatie: ‘Vandaag komt de inspectie. Het wordt uiteraard een hele leuke dag, maar …