All posts filed under: Indonesië

De 5+1 beste momenten uit 5 maanden reizen

Jahoor. Daar ben ik weer. Terug van een lange, mooie reis vol goede herinneringen en inspiratie voor de rest van mijn leven, en terug in Nederland, waar ik iedereen weer versta en waar ik dus allemaal mensen om me heen hoor klagen – dat begon al bij de rij voor de douane bij Schiphol – waarom klagen Nederlanders toch zoveel? Maar laat ik niet teveel klagen over klagende mensen. Je denkt altijd dat je leven rond reizen er zo uitziet: Thuis —-> reis —-> thuis. In werkelijkheid is het meer iets van: .   .   .   .   .   .  (reis) Thuis ———-^———–> thuis. Alsof je reis heeft plaatsgevonden in een soort parallel universum, en je terugkomt op precies hetzelfde moment als dat je wegging. Er verandert meestal helemaal niets als je lang weg bent. Ergens is dat heel raar, want “huh maar ik heb zoveel meegemaakt en mijn hometown kennelijk niet”, maar het is ook wel weer fijn en vertrouwd. Heb ik mijn geliefde blog verwaarloosd? Jazeker. Dat komt vooral omdat ik op reis …

Chocola maken op Sulawesi

Vorige maand is toch wel een beetje een kinderdroom uitgekomen. Met cacaobonen uit de tuin van de familie van Natsir, waar we die maand verbleven, hebben we zelf chocola gemaakt. Dat is nogal wat voor iemand die al haar hele leven zoete donkerbruine repen van alle merken en smaken naar binnen werkt. Op reis is chocola ook een van de dingen die ik als eerst mis – en dan bedoel ik goede chocola, dus geen brokkelige bruine koekjes die nergens naar smaken (maar die je wel overal vindt). Hoe fijn is het dan om, op een moment dat je snakt naar een beetje chocola, gewoon zelf een voorraadje aan te maken? Hieronder heb ik ‘the making of’ beschreven, met fotos uiteraard. 1: Pluk de cacaovruchten. Uiteraard begint het bij de cacaovrucht aan de boom. Natsir had tientallen cacaobomen waaraan langwerpige vruchten groeiden, groene onrijpe exemplaren en gele en rode vruchten. Helaas was de oogst dit jaar mislukt omdat het 7 maanden niet geregend had, en waren de meeste vruchten gaan rotten, ook al zagen ze er …

De Togian Islands: Bounties voor backpackers

Stranden zo wit dat je haast verblind wordt wanneer de zon er op schijnt. Zeeën die eerst turkoise lijken, maar vervolgens zulk helder water hebben dat je de kleurrijke vissen om je heen ziet zwemmen. Het zijn niet de standaardideeën die bij backpackers omhoog komen, wanneer ze aan reizen denken. Toch is het wel heel lekker om na een tijdlang in overvolle bussen te hebben gezeten even uit te rusten op zo’n bounty-eiland. En dat hoeft helemaal niet duur te zijn. De Togian Islands: Jel en ik hadden er nog nooit van gehoord, tot we op Sulawesi iemand tegenkwamen die er al was geweest. Haar foto’s leken op reisbrochures, op wallpapers, maar ze had ze toch echt zelf gemaakt. Tweeënhalve dag brachten we door in schommelende boten en bussen zonder airco, maar eenmaal op de eilanden was het het waard geweest – mooier (en rustiger!) dan dit krijg je het niet. Doen Je denkt nu misschien: doen? Hoezo dingen doen, je gaat op zo’n eiland toch de hele dag chillen op een handdoekje? Neee, ‘s …

Recepten: de Indonesische snacks van Diana en Natsir

Iets meer dan drie weken hebben we doorgebracht bij Natsir en zijn familie. En elke dag aten we de lekkerste dingen, en bedacht ik me dat ik eigenlijk niet weg kon gaan zonder te weten hoe ik die dingen kon maken. Of zonder dat met jullie te delen. Hier dus drie recepten van Natsir’s familie voor Indonesische snacks. Superauthentiek (grapje, ik haat dat woord). Maar wel heel makkelijk en lekker, en bij toeval ook nog vega. Het is wel een beetje Indonesian cooking style (of beter gezegd gewoon mensen-die-vaak-koken cooking style) want ik heb geen ‘zoveel gram dit, zoveel dat’ kunnen opschrijven, er worden gewoon wat dingen op gevoel bij elkaar gegooid. Hopelijk komen jullie er toch uit. Goddelijke tempecrackers Benodigdheden: Een blok tempe Bloem Eventueel speciale tempe-bloem, zie hieronder Water Olie Hier had ik in een van m’n vorige blogs al over geschreven. Wat een simpele maar fantastische dingen. Het lijkt wel kip, maar het is vegetarisch. En het is crunchy. Eerst snijd je het blok tempe in rechthoekige schijven, zodat ze de vorm …

Tana Toraja: een karig leven voor een grootse begrafenis

Op hetzelfde moment dat we in Nederland besloten om mee te helpen bij Natsir’s project in Tana Toraja, ging er op internet een artikel viral over de begrafenisrituelen in deze streek: de lichamen worden maanden, soms wel jaren geconserveerd, totdat de familie genoeg geld heeft verzameld om een grote begrafenis te organiseren, waarbij soms wel honderden buffels worden geslacht. Tot die tijd wordt het familielid in kwestie niet als overleden beschouwd , maar bevindt het zich in een tussenfase; kleinkinderen spelen nog gewoon met hun ‘zieke’ opa of oma, en niemand beschouwt de aanwezigheid van het gemummificeerde lichaam als luguber, zoals men dat in het westen zou doen. De reacties op het internet waren voorspelbaar; mensen vonden het onbegrijpelijk, eng of zelfs walgelijk. Tegelijkertijd trekt deze praktijk wél veel toeristen, die met eigen ogen willen zien hoe de lichamen door dorpen geparadeerd worden. Op het Lonely Planet-forum vroeg een gebruiker achteloos wanneer het beste seizoen was om de begrafenissen bij te wonen. Wanneer we enkele weken later ’s avonds met de andere vrijwilligers bijeenzitten, vertelt …

Op reis #2: Van de chaos naar de rust

Na een paar weken (voor m’n gevoel maanden) van radiostilte, is hier eindelijk weer een blogpost! Na een paar hectische dagen in Jakarta en wat luie daagjes in Makassar, zijn we ondertussen alweer twee weken in het dorpje Rembon in Sulawesi. Geen toeterende auto’s hier, maar piepende baby-eendjes (die we in Zaanstad en omstreken ‘pulletjes’  noemen, ik weet niet waarom maar het is een schattig woord en dus dekt het de lading). Samen met drie andere vrijwilligers, twee uit Australie en een uit ons eigenste Holland, brengen we de tropische daagjes door bij Natsir en zijn familie. Natsir heeft een boerderijtje waar hij van alles verbouwt, en ook een kleine school naast zijn huis waar leerlingen na hun reguliere school komen om extra Engels les te krijgen. Het plan is om hier volgend jaar een ‘echte’ school van te maken, waar ook andere vakken worden gegeven. Hij heeft zijn non-profit project op verschillende websites zoals Wwoof en Workaway gezet, en zijn inkomen bestaat nu uit donaties die de vrijwilligers geven (op de site staat $4 …

Op reis #1: Jakarta!

Ha, inmiddels zijn we al weer twee dagen in Jakarta. Ik kon het lang niet beseffen, zoals alijd voordat ik op reis ga, maar toen ik half-hurkend boven een natte wc in Istanbul hing, waar we moesten overstappen, wist ik het pas: we zijn weer op reis. Jaaaa! (Een raar moment van euforie, zo boven een wc). De vlucht was heerlijk relaxed – na een overstap in Istanbul (op een best gezellig vliegveld, waar iedereen met elkaar begon te praten) hebben Jelmer en ik gewoon lekker zo’n 7 uur geslapen, en toen waren we er alweer bijna. Dan valt zo’n lange vlucht best mee. De momenten dat we wakker waren, hebben we onszelf vermaakt met films op de schermen voor ons (heb een Japanse Kerst-film gekeken, gewoon omdat het kon, en Pitch Perfect 2), en naar elkaar bellen via ons afstandsbedieninkje. Verder kregen we steeds voor het eten eerst een fantastisch menu uitgereikt (met dingen als gerookte aubergine en Turkse kofte) maar wij waren in het gekke bui bij het boeken, en hadden toen een …