All posts filed under: Weten

spaans

Win Spaans lessen! + interview Gus Shifman

Als je me een beetje kent, weet je dat ik iets heb met taal. Iets. Ik kan het niet uitleggen, maar ik houd ervan om nieuwe talen te leren, ik houd ervan hoe elke taal weer een andere zee mogelijkheden biedt. Needless to say dat ik al snel op één lijn zit met mensen die deze passie delen… En toen kreeg ik een mailtje van Gus Shifman, die zijn eigen taalschool heeft opgericht: de Spaanse Taal Club. Hij heeft een Youtube-kanaal, en geeft ook lessen via Skype. Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld, dus ik had – zie hieronder – wat vragen voor hem in petto. Nog leuker: ik mag iemand blij maken met 5 gratis Spaans lessen! Dus ga je binnenkort naar een Spaanstalig land, zoek je nog een nieuwe hobby of ken je juist al wat Spaans, maar wil je dit weer opkrikken? Lees dan vooral verder… Hi Gus! Wie ben je, en waar kom je vandaan?  Ik ben in Buenos Aires, Argentinië geboren. Ik heb altijd interesse in reizen en talen gehad. Eigenlijk wilde ik …

Butoh, de dans van de duisternis

Ik geloof dat ik een jaar of 16 was, toen mijn kunstklasje op de middelbare school butoh te zien kreeg. We waren maar met z’n vijven, want het vak ‘kunst en muziek’ werd geschuwd door mensen die zich liever vastklampten aan de zekerheid van getallen (en hun waarde op de arbeidsmarkt). Je moet je voorstellen dat het vak onderwerpen behandelde in een soort chronologische volgorde; muziek van de middeleeuwen, de renaissance, verlichting, en tot slot hardcore en hip-hop, als een soort steek onder water. ‘Zo, we hebben het hele jaar besteed aan superverfijnde muziek van vroeger, en dit is van júllie.’ Wat ook redelijk modern is, is dus die butoh-dans waar ik net mee begon. Butoh, letterlijk de dans van de ‘duisternis’ of de ‘sombere ziel’, vond zijn oorsprong in Japan, maar is geen traditionele dans – verre van. De eerste voorstellingen vonden eind jaren ’50 plaats, en veroorzaakten enorme schandalen. De leraar waarschuwde ons verder niet, en was ‘benieuwd wat we ervan vonden’. Ik keek, en wist niet wat ik zag. Het waren menselijke vormen die zich bewogen als zombies, als baby’s, figuren die maniakaal grijnsden …

Chinees leren

Taalweetjes #2: 木, 本 en 李

Het is augustus, ik heb vakantie (of beter gezegd: geen baan, die begint eind deze maand!) en het werd maar weer ‘ns tijd voor een blogje. De laatste tijd ben ik weer best veel bezig met Chinees, onder andere door een groepje van meetup.com waarmee ik kan oefenen, en een superfijne app waarover ik later zal schrijven. Met de ‘taalweetjes’-serie wil ik m’n liefde voor taal delen – tot nog toe vooral Chinees, waar ik al een paar jaar op ploeter – en licht ik een paar karakters uit die leuk zijn om te leren. Deze keer: 木 (mù), 本 (běn) en 李  (lǐ). Kijk naar 木, waar lijkt deze het meest op? Het is een heel pictografisch karakter, dus het betekent precies wat het afbeeldt. Het is een boom! (Eigenlijk een redelijk kale boom in de winter). Hij heeft een lange stam in het midden en wat takken aan de zijkant. Naast boom kan dit karakter ook hout(en) betekenen. Nu je dat weet, zie je misschien ook wat 本 betekent. Het is een boom, maar nu is er …

De geisha in de straten van Gion

Het was in mijn tweede week in Kyoto dat ik voor het eerst een geisha zag. Hoewel ik de verhalen van anderen al had gehoord, over waar en wanneer je ze het meest tegenkwam, had ik er helemaal niet meer aan gedacht. En dus liep ik op vrijdagavond, tijdens een spontane avondwandeling nietsvermoedend over straat tot ik een dronken man in een dure, zwarte auto zag stappen. Daarachter stonden drie geisha (en ja, het meervoud van geisha is geisha). Met hun witte, emotieloze gezichten keken ze de man na, terwijl ik juist naar hen staarde. Ja, het zijn ook gewoon maar mensen. Maar hun uitstraling maakt ze tot de minst menselijke wezens die ik ooit heb gezien – en dat bedoel ik niet negatief. Het is alsof ze verheven zijn boven al het aardse, en met die rode lippen en prachtige kimono’s zien ze er net zo breekbaar uit als porseleinen poppen. Het was een beetje een geromantiseerd momentje, uiteraard. Het feit dat mijn hoofd lichtelijk op hol sloeg en ik stokstijf stilstond zegt meer …

Tana Toraja: een karig leven voor een grootse begrafenis

Op hetzelfde moment dat we in Nederland besloten om mee te helpen bij Natsir’s project in Tana Toraja, ging er op internet een artikel viral over de begrafenisrituelen in deze streek: de lichamen worden maanden, soms wel jaren geconserveerd, totdat de familie genoeg geld heeft verzameld om een grote begrafenis te organiseren, waarbij soms wel honderden buffels worden geslacht. Tot die tijd wordt het familielid in kwestie niet als overleden beschouwd , maar bevindt het zich in een tussenfase; kleinkinderen spelen nog gewoon met hun ‘zieke’ opa of oma, en niemand beschouwt de aanwezigheid van het gemummificeerde lichaam als luguber, zoals men dat in het westen zou doen. De reacties op het internet waren voorspelbaar; mensen vonden het onbegrijpelijk, eng of zelfs walgelijk. Tegelijkertijd trekt deze praktijk wél veel toeristen, die met eigen ogen willen zien hoe de lichamen door dorpen geparadeerd worden. Op het Lonely Planet-forum vroeg een gebruiker achteloos wanneer het beste seizoen was om de begrafenissen bij te wonen. Wanneer we enkele weken later ’s avonds met de andere vrijwilligers bijeenzitten, vertelt …

Taalweetjes #1: 人 , 大 en 天.

Ik ben al een tijdje niet meer met Chinees bezig (want ik volg op dit moment geen cursus of lessen en dan heb ik geen stok achter de deur… Ik ben gewoon te lui), maar dat neemt niet weg dat ik het leuk vind om mijn taalfascinaties met jullie te delen. Veel van jullie hebben waarschijnlijk niet per se de intentie om Chinees te leren (jammer, want hier kun je lezen dat het helemaal niet zo’n moeilijke taal is). Toch is het misschien grappig om wat losse dingetjes over allemaal verschillende talen te weten – mocht je ze onthouden, dan lijk je in ieder geval interessant op feestjes. 😉 Vandaag 3 veelgebruikte karakters die op het eerste gezicht nogal abstract lijken, maar die eigenlijk heel logisch zijn als je eenmaal weet wat ze betekenen. 1. 人 Probeer eerst te raden wat dit karakter betekent. Waar lijkt het op? Twee streepjes? Klopt, maar wat nog meer? Het betekent ‘mens’ en beeldt een lopende man van de zijkant. Met hele lange benen, dan. 2. 大 We zien nu ook …

Is Chinees echt zo moeilijk? … En andere vragen over de taal

Toen ik er in 2012 tijdens mijn reis in China achter kwam dat bijzonder weinig Chinezen goed Engels spreken, besloot ik om zelf Chinees te leren. Handig voor als ik ooit nog eens terug zou komen (wat ook zo was, bleek later) en misschien zou het m’n baankansen ook nog eens vergroten met een economie die zo booming is als die van China. Inmiddels ben ik daarna nog twee keer teruggegaan naar China – in totaal 8 maanden. Een keer was voor reizen en aansluitend studeren in Beijing, en een keer voor m’n masteronderzoek (ik deed vorig jaar onderzoek naar Chinese backpackers – een van de leukste ervaringen ooit). Na al die tijd spreek ik de basis redelijk goed, in de zin dat gesprekken over alledaagse onderwerpen meestal wel gaan. Geloof het of niet, maar ik vind Chinees niet moeilijker om te leren dan Frans, Duits of wat voor taal dan ook. Hieronder vind je de 5 vragen die ik het meest te horen krijg als ik zeg dat ik Chinees aan het leren ben. …