China, Reizen
Leave a comment

Alleen op de wereld in spookstad Ordos, China

Wie wel eens in China is geweest, zal bekend zijn met de beklemmende drukte op sommige plekken. In de metro, of het winkelcentrum… Na een paar minuten heb ik al het gevoel dat ik gewoon niet genoeg lucht krijg (wat waarschijnlijk ook het geval is). In 2012 zag ik echter een fotoreportage (deze om precies te zijn) over Ordos: een nieuwe, maar haast onbewoonde stad in China, en ik nam me meteen voor om daarheen te gaan, de volgende keer dat ik in China zou zijn. En jawel, tien maanden later voelde ik het asfalt van diezelfde verlaten straten onder m’n sneakers.

Toen ik tegen m’n moeder zei dat ik naar een spookstad in China ging, zei ze: ‘een spookstad? Maar waar zijn al die mensen heen, dan?’. Het rare is dat niemand echt is weggetrokken uit de stad, maar mensen zijn er simpelweg nooit naartoe verhuisd. Ordos, dat zich in de provincie Binnen-Mongolië bevindt, is het resultaat van Chinese stadsplanning. Het is gebouwd om één miljoen mensen te huisvesten, maar vandaag de dag wonen er rond de 80.000 mensen, slechts een fractie van wat de ontwerpers in gedachten hadden. Vooral het deel Kangbashi doet leeg en verlaten aan.

Toen ik die zomer in Ordos aankwam met mijn vriend (het was alleen per taxi te bereiken), was een groot deel van de stad nog onder constructie. Hele wijken werden omringd met hekken met daarop enorme posters die mensen moesten aantrekken. Foto’s lieten grijnzende mensen zien met glimmende munten en fonkelende gebouwen. Toen we ergens een lift namen, was een kapot liftknopje afgeschermd met een halve cd. Letterlijk álles moest glanzen!

Het is lastig om het gevoel te beschrijven als je over die enorme straten loopt, langs enorme gebouwen, terwijl het enige geluid het getik van je voeten op het splinternieuwe zwarte asfalt is. Het is vooral heel vervreemdend. Af en toe raasde er wel een auto voorbij, maar afgezien daarvan waren we de enige op straat. De enige plek die met recht ‘druk’ kon worden genoemd was het food court, een soort warenhuis met alleen maar eetstalletjes (en het leek ook wel het enige gebouw waar je eten kon halen). Iedereen die in de stad woonde leek zich hier te verzamelen, maar zodra je naar buiten stapte was je ook weer de enige. Ik kan me niet voorstellen hoe het moet voelen om in zo’n stad te wonen. Hoe ga je je dan voelen – eenzaam, gek, of juist heel rustig?

Na een paar uur slenteren, rennen en lekker midden op de autoweg lopen hadden we nog altijd geen slaapplek. De enige hotels die we zagen waren behoorlijk duur (logisch, want er komen nog niet echt genoeg backpackers dat je een hostel kunt openen), en een tentje in het park opzetten zag ik ook niet echt zitten. We besloten de bewaker van wat een leeg gebouw leek te vragen, en het bleek inderdaad een leeg gebouw was waar helemaal niets  was. De enige taak van de bewaker was om ervoor te zorgen dat niemand naar binnen ging! (En we konden er dus niet slapen). Uiteindelijk kwamen we toch nog terecht in een middenklasse hotel (er bleken wat goedkopere te zijn, maar die mochten geen buitenlanders ontvangen, nog altijd heel normaal in China), maar het superzachte bed en de jetstraal-douche waren best een welkome afwisseling tijdens het reizen.

Wel belangrijk om te weten is dat Ordos niet zomaar uit het ‘niets’ is verrezen. Vóór de nieuwe stad waren er twee dorpjes waar zo’n 1500 mensen woonden, maar toen er gas- en koolvoorraden in de regio werden ontdekt had de regering andere plannen voor Ordos. De dorpjes werden in Chinese stijl weggeveegd, en de nieuwe stad werd planmatig ‘uitgevoerd’, misschien wel het enige juiste woord ervoor.

Wanneer we later tijdens onze reis tegen Chinezen zeiden dat we naar Ordos waren geweest, zuchtten ze: ‘Ah, Ordos, dat is zo’n mooie stad’. Dat kan het zijn, afhankelijk van waar je naar op zoek bent. Het heeft veel faciliteiten: een grote bibliotheek (gebouw in de vorm van boeken), een reusachtig theater, verzorgde parken en bovenal: een redelijk schone lucht. Het heeft veel dingen waar jonge Chinese gezinnen misschien wel van dromen, en wie weet hoeveel mensen er nog heen zullen trekken in de komende jaren – vooral als je kijkt naar het tempo waarin dingen veranderen en groeien in China. De Chinese regering is vaak bespot door de manieren waarop zij dit soort grote projecten uitvoert, maar Ordos kan zomaar de volgende ‘big and booming’ megastad worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *