China
comments 2

Trip naar Harbin: Walking in a Winter Wonderland…

Sprookjesland

De winter komt er weer aan. De dagen worden weer korter. Als je opstaat is het nog donker, en als je gaat koken is het alwéér donker. En het is koud. Heel slecht voor je humeur allemaal. Maarrrr – kan winter ook niet een klein beetje fijn zijn? En mooi?

In januari 2014 had ik er net een semester studeren in Beijing opzitten, en ik kon het niet laten om nog éven op een tripje te gaan voordat ik weer naar huis ging. De winter in Beijing leek een ‘gewone’ winter: geen sneeuw, wel heel koud. Niks aan, dus ik nam de trein naar Harbin, in Noord-China, niet ver van de Russische grens. Hier wordt elk jaar het Snow & Ice Festival gehouden, waarbij de grootste ijskastelen worden gebouwd (zo groot dat je erop kunt lopen en met een glijbaan weer af kunt).

De treinrit duurde 10 uur. ‘s Avonds stapte ik op in Beijing, en ‘s morgens kwam ik weer aan. Heerlijk… Treinreizen hebben altijd iets magisch en mysterieus. Het heeft zoiets knus om te slapen in een bed terwijl je voortdendert van plaats naar plaats. Het is donker, je komt langs de meest afgelegen plaatsen en uiteindelijk is er gewoon niets beter dan uit het raampje kijken terwijl al die velden aan je voorbij trekken.

Op het station voelde ik het al gelijk – het was Koud met een hoofdletter K. De dagen dat ik er was lag de temperatuur rond de -30, en voor een koukleum als ik is dat best wel afzien. Aan de andere kant is het ook weer iets om later aan je kleinkinderen te vertellen, dus ach, het is het waard. Ik stapte in een taxi naar m’n appartement, en kwam onderweg al langs de mooiste ijssculpturen. Terwijl Nederland met de Elfstedentochtkriebels zat, vergaapte ik me aan andere winterse wonderen.

Van tevoren had ik m’n accommodatie op booking.com geregeld: ik zou slapen in ‘Baijia Apartment Development Zone’. Ja, die naam alleen al is een beetje twijfelachtig, maar ik had geluk – in de binnenstad zijn hostels en betaalbare hotels al maanden van tevoren uitverkocht, en deze kon ik nog 2 weken van tevoren boeken. Voor zo’n 20 euro per nacht krijg je je eigen studio, heel fijn! Eigen keuken, badkamer, alles. Daar staat tegenover dat het allemaal een beetje, ja, shabby is. Het is nogal moeilijk te vinden (het zijn een paar appartementen in een woonwijk), en ik heb een half uur op de deur staan kloppen voordat er een oude man naar binnenging. Die checkte me in en gaf me de sleutel. Een van de helpende jongens droeg mijn backpack, en toen ik eindelijk de deur achter me dichtdeed en op het bed plofte, stond ‘ie er na 5 minuten weer (nu zonder z’n collega), om m’n nummer te vragen. Ja, doei. Voor de rest een prima slaapplaats, trouwens.

Na wat instant-noodles naar binnen te hebben gewerkt (ik heb een haat-liefde verhouding met die dingen) durfde ik het aan om naar buiten te gaan. Mijn outfit: een wollen maillot, dikke sokken, spijkerbroek, Uggs-achtige laarzen, Uggs-achtige handschoenen, hemd, trui, ski-jas, mondkapje (vervuiling), sjaal, muts, oorwarmers. Het kleine beetje gezicht dat nog over was had ik ingevet met Body Shop butter (nog steeds als ik die geur ruik, ruik ik Harbin). Kortom, ik was d’r helemaal klaar voor.

Die eerste dag (thank god hou ik een reisdagboek bij, anders wist ik dit niet meer) ben ik naar de St. Sophia-kathedraal geweest, een mooie Russische kerk waar binnenin oude foto’s van Harbin te zien waren. In Harbin woont ook een grote Russische community, dus die invloeden zie je overal aan de architectuur, synagoges en restaurants. Een leuk tentje is Café Russia 1914, klein en gezellig met Russische gerechten.

Een van de hoogtepunten was per paard galopperen over de bevroren rivier. Oké, het was supertoeristisch, duurde 3 minuten en kostte 50 yuan (7 euro), maar het was fantastisch. Die lekkere wollige vacht onder je, en dan crossen met een ijzige wind door je haar… Stiekem ben ik een paardenmeisje. Daarnaast vinden nog allerlei activiteiten plaats op de rivier – tollen, schaatsen, en helaas ook half-verdoofde poolvossen in te kleine kooien waarmee je op de foto kunt, bweuh.

Door de hele stad zijn ijs- en sneeuwsculpturen verspreid, op straat en in het park. Het grootste, belangrijkste festival vindt echter ergens aan de rand van de stad plaats, je kunt pendelbussen nemen (ik geloof dat ik opstapte bij Sun Island) die je erheen brengen. Als je ooit wilde weten hoe het is om in Disney-film Frozen rond te lopen: hier is het. Er zijn gebouwen, standbeelden, van ijsblokken en van sneeuw, en vooral overdag ziet alles er betoverend uit. ‘s Avonds gaan de neonlichtjes aan en zit je in een soort kitscherige kermis, ook wel grappig om te zien.

Er is één hal met eet- en drinkstalletjes, het is alleen te klein voor zoveel bezoekers dus lekker zitten en opwarmen is er niet echt bij. Als je je bezoek goed plant kom je overdag, vlak voordat het gaat schemeren, en dan kun je ‘s avonds de lichtjes ook meteen meepikken. Goedkoop is een ticket naar het Snow&Ice Festival niet; je bent als volwassene zo’n 25 euro kwijt. Gelukkig kon ik mijn Chinese studentenpas nog laten zien, en kreeg ik een lekkere korting.

Dit jaar wordt het Snow & Ice Festival gehouden van 5 januari 2016 tot eind februari. Voor meer informatie kun je kijken op http://www.icefestivalharbin.com/.

2 Comments

    • Janne says

      Ja, was heel indrukwekkend! Ik waande me echt even in een sprookjeswereld:) Wat is de koudste / winterachtigste plek waar jij bent geweest?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *