Indonesië
Leave a comment

De Togian Islands: Bounties voor backpackers

Stranden zo wit dat je haast verblind wordt wanneer de zon er op schijnt. Zeeën die eerst turkoise lijken, maar vervolgens zulk helder water hebben dat je de kleurrijke vissen om je heen ziet zwemmen. Het zijn niet de standaardideeën die bij backpackers omhoog komen, wanneer ze aan reizen denken. Toch is het wel heel lekker om na een tijdlang in overvolle bussen te hebben gezeten even uit te rusten op zo’n bounty-eiland. En dat hoeft helemaal niet duur te zijn.

De Togian Islands: Jel en ik hadden er nog nooit van gehoord, tot we op Sulawesi iemand tegenkwamen die er al was geweest. Haar foto’s leken op reisbrochures, op wallpapers, maar ze had ze toch echt zelf gemaakt. Tweeënhalve dag brachten we door in schommelende boten en bussen zonder airco, maar eenmaal op de eilanden was het het waard geweest – mooier (en rustiger!) dan dit krijg je het niet.

Steigertje

Steigertje

Doen

Je denkt nu misschien: doen? Hoezo dingen doen, je gaat op zo’n eiland toch de hele dag chillen op een handdoekje? Neee, ‘s ochtends moet je op leuke tripjes, want er is zoveel te doen en te zien in het water! En als je ‘s middags weer terug bent, kun je nog uren relaxen.

Snorkeltrips

Eigenlijk is er één ding dat je altijd en overal kunt doen op de eilanden, en dat is snorkelen. Vrijwel alle resorts verhuren snorkelsets en flippers, en daarmee kun je de zee rond de bungalows verkennen of, als je het goed aan wil pakken, op een snorkeltrip mee van de resorts. Meestal betaal je zo’n 20 euro voor de hele boot, dus hoe meer mensen er mee gaan, hoe goedkoper het per persoon wordt.

Snorkelen is vet, je ziet zoveel spectaculair gekleurde vissen onder water: geel met zebra, aubergine gestreept, of fluoriscerend groen-roze. Het koraal is zo mogelijk nog mooier, en heeft de vorm van hertengeweien, hersenen, orgelpijpen en andere dingen waar ik geen woord voor weet.

Daarnaast is snorkelen een soort safari onder water. Bij ons kwam dat erop neer dat aan het eind van elke trip iedereen tegen elkaar zei: ‘heb je die humphead fish gezien?’ – ‘nee, maar wel een zeepaardje’, en ‘hee, daar sprong net een rog uit het water’. Goed, die hebben wij dus allemaal níet gezien, maar dat is in ieder geval een reden om nog eens terug te komen (wel dolfijnen gezien, die cirkelden namelijk doodleuk voor de bungalow. Joehoe!).

Snorkeldesnorkel.

Snorkeldesnorkel.

Jellyfish Lake

In het hypothetische en onfortuinlijke geval dat je maar een dag, of zelfs maar één uur te besteden hebt op de eilanden, GA DAN NAAR HET JELLYFISH LAKE. Het is een van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien. Dit meer hoorde ooit bij de oceaan, maar werd een miljoen jaar geleden door geologische veranderingen van de rest van het water afgesloten. De kwallen die nog in het water zaten, leefden lekker door, hadden geen natuurlijke vijand meer en verloren door de kracht van evolutie hun steekvermogen. Met andere woorden: Dit is één van de weinige plekken op de wereld waar je kunt snorkelen tussen zachte kwallen die je niets doen. De rustige manier waarop ze zichzelf voortstuwen, de stilte van het water – het is alsof je in een droom leeft. 

Jellyfish Lake

Jellyfish Lake

Duiken

Ooit ga ik in m’n leven een duikcursus volgen (denk ik), maar dat moment is niet nu, dus ik heb deze daagjes lekker rondgesnorkeld. Mocht je het wel kunnen, of juist je brevet willen halen, dan zijn er verschillende accommodaties die lessen of losse duiken aanbieden, zoals Black Marlin.

Eilanden

Er zijn behoorlijk veel eilanden waar je heen kunt op Togian – hieronder de drie die wij bezocht hebben. Als je naar een volgend eiland wil kun je wachten op de goedkope ferry, die alleen op bepaalde dagen gaat, of een boot charteren.

Bij alle bungalows kun je voor een paar euro snorkelsets huren, en is het eten en drinken inbegrepen. Het eten is wat de pot schaft (altijd goed) met thee / water / koffie. Als je bier of fris wil, is dat te koop.

Op een onbewoond eiland...

Op een onbewoond eiland…

Poya Lisa

Poya Lisa is het eerste eiland waar we verbleven, en is eigenlijk gewoon het privé-eiland van iemand die zo slim was om er wat bungalows neer te zetten. De stranden zijn hier prachtig, en vanuit de bungalow loop je zo de zee in. Meer dan strand, zee en eten was er niet echt, en meer kan ik er dus ook niet over zeggen (behalve dat ik me prima heb vermaakt met de LINDA. tijdschriften die een mede-Nederlander had achtergelaten, met quotes als “ik heb mezelf getrakteerd op een toyboy, hij houdt me jong). 

b_MG_3387

Poya Lisa, de goedkoopste kamer was een bungalow aan het strand

Poya Lisa, de goedkoopste kamer was een bungalow aan het strand

Kadidiri

Op het tweede eiland sliepen we bij Pondok Lestari. Het was prima en had alles wat we nodig hadden, maar mocht je wat meer geld te besteden hebben, kies dan voor Black Marlin of Paradise, die liggen ernaast en zijn gewoon beter: mooiere kamers en fijne loungeruimtes. Tussen Black Marlin en de rest is een soort van dispuut waardoor er stenen muurtjes zijn gemetseld tussen de resorts. Het lijkt de Rijdende Rechter wel.

Onze donkere maar budgetvriendelijke kamer

Onze donkere maar budgetvriendelijke kamer

Het strand van Kadidiri

Het strand van Kadidiri

Malenge

Het laatste resort waar we verbleven was Lestari Malenge (overigens niet van dezelfde eigenaar als op Kadidiri – Lestari betekent iets als ‘everlasting’). Dit was onze favoriete plaats, het resort is enorm groot en elke bungalow heeft een terras met twee hangmatten. Tsja, daar kan weinig tegenop.

Op Malenge kan je een stukje door het bos lopen naar een Bajau-dorp, dat volledig op palen op het water staat, en je schijnt ook goede hikes te kunnen maken (wat wij niet hebben gedaan, want we zaten lekker in de relax-modus).

Steiger met hangmatten

Steiger met hangmatten

Bajau-dorp

Bajau-dorp

Kosten

Voor 8 dagen vertoeven op deze paradijslijke eilanden waren wij €130 per persoon kwijt. En dat is inclusief accomodatie, eten, drinken, trips en bootjes die ons van eiland naar eiland brachten. De Gili-Eilanden, ook in Indonesië, zijn wellicht net zo goedkoop maar zeker niet zo heerlijk rustig als de Togian. Waarom is het zo goedkoop om op deze eilanden te blijven? Ik kan een paar redenen bedenken.

Allereerst zijn de eilanden vrij moeilijk te bereiken: als je naar Jakarta vliegt, moet je vervolgens naar het eiland Sulawesi vliegen en, wanneer je op de hoofdstad Makassar landt, een vliegtuig of bus naar Poso nemen, waarna je weer een paar uur in de bus naar Ampana gaat, en dáár neem je de boot naar de eilanden. Wij reisden vanaf Tana Toraja, en waren 2,5 dag onderweg. Op de kaart leek het niet ver, maar de kronkelende bergweggetjes maakten de reis toch een stuk langer.

Daarnaast zijn er geen luxe vijfsterren-resorts, maar vooral basic bungalows op de eilanden. Daar zit niet elke toerist op te wachten, maar veel backpackers hebben wel eens ergere dingen meegemaakt. De douche bestaat vaak uit een mandibak (een bak water met een schepje waarmee je het water over je heen kiepert) een meestal is er alleen ‘s avonds een paar uur elektriciteit. Tot slot is er geen pinautomaat, geen internet en zelfs geen telefonisch bereik op de eilanden – de lokale bewoners gebruiken walky-talkies. Simpele omstandigheden dus, die eigenlijk wel z’n charme hebben. En wat je ervoor terugkrijgt is onbetaalbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *