Japan
comments 2

Op reis #3: Japan, omdat het kan.

We zitten alweer een week in heerlijk Japan, in Kyoto om precies te zijn. Het was nogal een last-minute besluit – toen we onze laatste dagen depri in Kuala Lumpur doorbrachten, besloten we dat we niet naar goedkoop en zonnig Thailand / Laos / Cambodja wilden, simpelweg omdat het ons niet trekt. Het eten is er ongetwijfeld lekker, de mensen zijn vast vriendelijk, maar als je eigenlijk niet wil gaan moet je dat ook niet doen. Reizen om maar een bezigheid te hebben slaat nergens op.

Dus gingen we naar Japan. Een land waar ik al heel lang, heel graag heen wilde, maar wat eigenlijk niet te doen was omdat je daar al snel 100 euro per dag voor moet uittrekken. Niet super backpack-vriendelijk, dus. De oplossing? Iets doen in ruil voor gratis onderdak (en soms zelfs gratis maaltijden)!

Via http://www.workaway.info konden Jel en ik werken in een hostel, allebei in een andere. In het hostel werk ik 5 dagen per week, en maar een paar uurtjes per dag. Soms schoonmaken – de bedden opmaken, de was etc. – en soms gasten inchecken. Het is heel relaxed, en je kunt alles op je eigen tempo doen. (Dat komt misschien omdat de eigenares in Osaka zit, en ik hier alleen met mensen van in de 20 werk.) We hebben een keukentje, dus tussen de Japanse etentjes door kan ik ook zelf wat maken, wat weer geld scheelt. Het is zo fijn om een plekje voor de lange termijn te hebben, midden in het centrum, vanwaar ik op de fiets van het hostel overal heen kan.

En Kyoto… Kyoto is een droom. Voordat ik hier kwam, wist ik dat het een van de meer traditionele steden van Japan was, maar ik had niet verwacht dat het zo mooi was, alsof je elke dag in een filmdecor loopt. Het hostel ligt in Gion, de wijk die ook centraal staat in het boek Dagboek van een Geisha (van Arthur Golden), dat ik toevallig in Indonesie had gelezen.

Het is zo leuk om alles te ontdekken: het eten in de supermarkt (bapao-broodjes met pastasaus erin), de gewoontes van de mensen (mensen buigen ontzettend vaak, zelfs als ik iets afreken in de winkel), de boetiekjes in de steegjes (tweedehands kimono voor 8 euro, anyone?). En nu, in februari, is het zo stil en rustig! Dat is altijd zo’n verschil op reis – of je een tempel bezoekt met 1000 anderen, of in je eentje.

Tot zover de eerste indrukken. Ik heb al duizend dingen opgeschreven waar ik nog over wil schrijven, dus hopelijk laten de volgende posts niet zo lang op zich wachten.

De straatjes van Gion

De straatjes van Gion

Een fantastisch kindje in het hostel waar Jelmer werkt

Een fantastisch kindje in het hostel waar Jelmer werkt

Tempel in de avond

Tempel in de avond

Ceremonie bij Kitano Tenman-gu

Ceremonie bij Kitano Tenman-gu

Selfie met de bloesem

Selfie met de bloesem

Uitzicht vanuit het Museum of Modern Art

Uitzicht vanuit het Museum of Modern Art

Bij de Kamorivier

Bij de Kamorivier

2 Comments

  1. Ik ben heel benieuwd naar jullie verdere indrukken van Japan, het lijkt mij echt een bijzonder land, en hoe het jullie bevalt om er te wonen en werken! Heb je een speciaal soort visum of dergelijke nodig hiervoor of mag je gewoon op je toeristenvisum werken in bvb een hostel? Liefs!

    • Janne says

      Tot nog toe is het echt heerlijk, alles hier wordt met zoveel aandacht gemaakt! Architectuur en inrichting is vaak prachtig, juist door de eenvoud. In Tokio heb je – denk ik – juist weer superbizarre popcultuur, misschien het tegenovergestelde van de traditionele cultuur. Ik ben hier gewoon als toerist gekomen, wat kan als je korter dan 3 maanden blijft. Officieel mag je dan misschien nergens werken, maar ik verdien niets en zie het meer als een ruilhandel – een paar uurtjes aan de slag voor een gratis bed 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *