Noorwegen
comments 2

Op zoek naar het noorderlicht in Tromsø

Noorderlicht Tromsø

Oké, het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geplaatst, maar sommige gebeurtenissen kunnen niet zomaar voorbijgaan zonder dat ik erover geschreven heb. Voor mijn afgelopen verjaardag kregen ik en Jel van m’n vader een trip naar Noorwegen cadeau. Niet zomaar Noorwegen, maar Noord-Noorwegen: Tromsø, een plek die 350 kilometer boven de poolcirkel ligt, en waar je een grote kans hebt om het noorderlicht te zien – iets dat al m’n hele leven op m’n bucketlist stond (bij wie niet?). Mijn vader ging niet mee, hij vond het te koud.

Dag 1

We gaan met de trein naar Schiphol. Ik heb Duolingo Noors geïnstalleerd op m’n mobiel, dus ik vermaak me wel in het vliegtuig. Brød! Takk! Trikker og spiser! (Drinken en eten). Noors is fantastisch.

Rond 18.00 uur komen we aan in Tromsø, en nemen we de bus naar het ‘sentrum’. We dumpen de spullen in onze hotelkamer (Thon Hotel Polar, echt een prima hotel!), en eten burgers in het restaurant naast ons. Lekker, maar de Noorse prijzen zijn pittig: alles is ongeveer 2 x zo duur als in Nederland.

We zijn eigenlijk van plan om de avond op de hotelkamer door te brengen, maar op de weerapp zien we dat vandaag eigenlijk de enige heldere dag van de week is. Stel dat we hierna geen noorderlicht meer kunnen zien? We besluiten spontaan maar een bus naar een uitkijkpunt te nemen, en pakken ons dik in.

Wanneer we in de bus zitten, zie ik opeens een vage, groene gloed. “Yo”, zeg ik tegen Jelmer. “Is dat noorderlicht?” (Dat ik die zin ooit nog eens zou zeggen!). De rest van de rit hebben we met onze neuzen tegen het raam gezeten, waarschijnlijk tot grote hilariteit van de lokale bewoners waarmee we de bus deelden.

We stappen uit bij een meer, samen met twee Chinezen, en lopen van de weg af. Daar is het groene licht pas echt goed te zien, tussen de bergtoppen en boven een wit, bevroren meer. Het is zoals het altijd wordt beschreven: dansende vlammen, groene gordijnen die komen en gaan. Eén vlaag ging als een groene draak door de lucht, dan weer zwakker en dan weer scherper. Heel bijzonder en buitenaards.

Noorderlicht Tromsø Noorderlicht Tromsø

Ondertussen was het wel echt héél koud, tot het punt dat je je vingers niet meer voelt en je niet eens verbaasd zou zijn als ze al zwart en afgestorven waren. Maar hé. Het was het waard. Jelmer had een thermosfles mee, dus ik kon me tenminste nog warmen aan een kopje thee, onder het groene spektakel.

Dag 2

‘s Ochtends ontbijten we in het hotel en het is FANTASTICH. We raken helemaal hyperactief van het buffet, dat eruit ziet als een soort gezellig aangeklede hoorn des overvloeds. Natuurlijk moet ik alle Noorse dingen proberen: bruine, oude geitenkaas, haring in gember-tomatensaus, haring in dillesaus, en meer. In kom tot de conclusie dat ik haring echt wel lekker vind, maar voor het ontbijt is het toch een beetje too much.

Daarna verkennen we het eiland per bus. We komen op het zuidelijke punt, waar een enorm woeste wind waait en de zee kolkt. Omdat Tromsø zo hoog ligt, wordt het in de winter nauwelijks licht. Tussen 10.00 en 13.30 uur is er een soort van zonsopgang en -ondergang tegelijk. Het valt me mee hoe licht het dan is – je kunt echt wel veel zien. Het duurt alleen niet zo lang, en ‘s middags heb je het gevoel alsof het tijd is om naar bed te gaan.

Groetjes uit Tromsø

Groetjes uit Tromsø

Woeste zee

Woeste zee

‘s Avonds gaan we op Aurora Safari, die bij onze ‘pakketreis’ zat. De safari houdt in dat je met een bus naar een kamp buiten de stad gaat waar weinig luchtvervuiling is, om daar het noorderlicht te zien. Maar helaas, het is echt hartstikke bewolkt. Normaal kun je dan wel een bepaalde kant oprijden waar geen wolken zijn, zegt onze gids, maar vandaag hebben wij en de rest van de bus gewoon pech. Toch is het best een leuke avond – we verblijven in een voor toeristen gemaakte Sami-hut (Sami zijn de oorspronkelijke, nomadische bewoners), er zijn Noorse pannenkoeken en warme choco, en we kunnen opwarmen bij kampvuurtjes. Maar goed, geen noorderlicht, de natuur laat zich niet leiden. Gelukkig hebben wij het gister al gezien, maar voor de anderen is het best wel zuur – ze kunnen hoogstens 10% korting krijgen op een volgende tour.

Houten hut

De houten hut

‘s Avonds zijn mijn spieren doodmoe van de kou, en ik ben enorm stijf. Zelfs met twee paar sokken, schaapsleren laarzen, thermo-ondergoed, broek, skijas, sjaal, hoofdband, muts en skihandschoenen.

Dag 3

Hoppeta, een nieuwe dag, en er staat weer iets leuks op het programma! Een walvissafari, die we zelf bij hebben geboekt vanuit Nederland. Maar niet voordat we ons tegoed hebben gedaan aan dat hemelse frokost. Zalm met pepersaus. Ei op honderd verschillende manieren. Scandinavische zoete broodjes. We kunnen er weer even tegenaan.

Goed, die walvissafari dus. Er zwemmen namelijk doodleuk wilde walvissen en orka’s in de Noorse fjorden, die je per boot kunt bekijken. Aangezien er een harde wind staat kunnen we niet met de kleine boot mee die we hadden geboekt, maar worden we op een grotere gezet. Het is zo’n twee uur varen naar de plek waar onze bioloog-kapitein denkt dat de walvissen rondzwemmen, dus ik ben blij dat we warm en droog zitten.

De kapitein (die er trouwens heel Noors uitziet) heeft het bij het rechte eind. We krijgen bultrugwalvissen te zien, en later groepen orka’s. Iedereen hangt half over boord om ze te bekijken, en bij elke vin hoor je ‘ooh’ en ‘aah’. Zo nu en dan hoor je een proestend geluid, en spuiten de walvissen water omhoog. Verliefd kijk ik naar die enorme dieren, die soms echt heel dichtbij de boot komen aangezien we kennelijk boven een school haring varen. Orka’s zijn geweldig, met hun panda-achtige uiterlijk. Ik kan wel uren kijken naar het schouwspel dat zich om ons heen beweegt. Gelukkig kan ik er thuis nog van genieten, want Jelmer heeft er een geweldig filmpje van gemaakt.

Dag 4

Een nieuwe dag, een nieuwe tour! Het stadje Tromsø is niet zoveel aan, maar er zijn genoeg geweldige dingen te doen in de buurt. Zoals… huski-sleeën! We worden met de bus opgehaald en naar het grootste huski-centrum van Noorwegen gebracht. Daar staan zo’n 300 honden te trappelen om geaaid te worden. Het huskicentrum werkt met Alaskische huski’s. Deze zien er iets anders uit dan de Siberische huski’s die iedereen zo goed kent, en zijn wat minder ‘fluffy’ (maar niet minder knuffelbaar).

Jel en ik hadden ervoor gekozen om zelf te sleeën, in plaats van alleen maar in de slee te zitten, en krijgen daarom vooraf wat instructie over remmen en aansporen. Vervolgens gaat de gids voorop, en gaan wij erachteraan! Wanneer we eenmaal vaart maken, word ik licht euforisch. We – sleeën – met – honden – in – Noorwegen – door – een – wit – besneeuwd – landschap, herhaal ik in m’n hoofd. Hoe vet.

Alaskische husky

Die ogen…

Husky safari Tromso

Daar gaan we!

Dag 5

We gaan weer terug naar huis. Ik heb het gevoel alsof ik mijn complete bucketlist in één keer door kan halen. Bizar hoeveel je kunt doen in vijf dagen! De Noorse tours zijn met €100 tot €150 per persoon misschien prijzig, maar we hebben altijd het gevoel gehad dat het dat ook echt waard was. Ze bestaan wel allemaal uit goed uitgedachte programma’s met respect voor dier en natuur. Eenmaal thuis valt de Nederlandse winter toch écht mee. Misschien ook door de warme herinneringen die we aan deze trip overhouden…

2 Comments

  1. Wat heerlijk om te lezen! Zo’n winterse trip schrikt me niet meer af sinds mijn reis in november door Rusland en Mongolië. Alles wat je hier zegt (Noorderlicht, huskysafari en de boottocht waar je orka’s gezien hebt) lijkt me zo ontzettend bijzonder. En dat alles op 5 dagen seg! Met welke tour heb je dit geboekt/cadeau gekregen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *