All posts tagged: indonesie

Chocola maken op Sulawesi

Vorige maand is toch wel een beetje een kinderdroom uitgekomen. Met cacaobonen uit de tuin van de familie van Natsir, waar we die maand verbleven, hebben we zelf chocola gemaakt. Dat is nogal wat voor iemand die al haar hele leven zoete donkerbruine repen van alle merken en smaken naar binnen werkt. Op reis is chocola ook een van de dingen die ik als eerst mis – en dan bedoel ik goede chocola, dus geen brokkelige bruine koekjes die nergens naar smaken (maar die je wel overal vindt). Hoe fijn is het dan om, op een moment dat je snakt naar een beetje chocola, gewoon zelf een voorraadje aan te maken? Hieronder heb ik ‘the making of’ beschreven, met fotos uiteraard. 1: Pluk de cacaovruchten. Uiteraard begint het bij de cacaovrucht aan de boom. Natsir had tientallen cacaobomen waaraan langwerpige vruchten groeiden, groene onrijpe exemplaren en gele en rode vruchten. Helaas was de oogst dit jaar mislukt omdat het 7 maanden niet geregend had, en waren de meeste vruchten gaan rotten, ook al zagen ze er …

Tana Toraja: een karig leven voor een grootse begrafenis

Op hetzelfde moment dat we in Nederland besloten om mee te helpen bij Natsir’s project in Tana Toraja, ging er op internet een artikel viral over de begrafenisrituelen in deze streek: de lichamen worden maanden, soms wel jaren geconserveerd, totdat de familie genoeg geld heeft verzameld om een grote begrafenis te organiseren, waarbij soms wel honderden buffels worden geslacht. Tot die tijd wordt het familielid in kwestie niet als overleden beschouwd , maar bevindt het zich in een tussenfase; kleinkinderen spelen nog gewoon met hun ‘zieke’ opa of oma, en niemand beschouwt de aanwezigheid van het gemummificeerde lichaam als luguber, zoals men dat in het westen zou doen. De reacties op het internet waren voorspelbaar; mensen vonden het onbegrijpelijk, eng of zelfs walgelijk. Tegelijkertijd trekt deze praktijk wél veel toeristen, die met eigen ogen willen zien hoe de lichamen door dorpen geparadeerd worden. Op het Lonely Planet-forum vroeg een gebruiker achteloos wanneer het beste seizoen was om de begrafenissen bij te wonen. Wanneer we enkele weken later ’s avonds met de andere vrijwilligers bijeenzitten, vertelt …

Op reis #2: Van de chaos naar de rust

Na een paar weken (voor m’n gevoel maanden) van radiostilte, is hier eindelijk weer een blogpost! Na een paar hectische dagen in Jakarta en wat luie daagjes in Makassar, zijn we ondertussen alweer twee weken in het dorpje Rembon in Sulawesi. Geen toeterende auto’s hier, maar piepende baby-eendjes (die we in Zaanstad en omstreken ‘pulletjes’  noemen, ik weet niet waarom maar het is een schattig woord en dus dekt het de lading). Samen met drie andere vrijwilligers, twee uit Australie en een uit ons eigenste Holland, brengen we de tropische daagjes door bij Natsir en zijn familie. Natsir heeft een boerderijtje waar hij van alles verbouwt, en ook een kleine school naast zijn huis waar leerlingen na hun reguliere school komen om extra Engels les te krijgen. Het plan is om hier volgend jaar een ‘echte’ school van te maken, waar ook andere vakken worden gegeven. Hij heeft zijn non-profit project op verschillende websites zoals Wwoof en Workaway gezet, en zijn inkomen bestaat nu uit donaties die de vrijwilligers geven (op de site staat $4 …

Op reis #1: Jakarta!

Ha, inmiddels zijn we al weer twee dagen in Jakarta. Ik kon het lang niet beseffen, zoals alijd voordat ik op reis ga, maar toen ik half-hurkend boven een natte wc in Istanbul hing, waar we moesten overstappen, wist ik het pas: we zijn weer op reis. Jaaaa! (Een raar moment van euforie, zo boven een wc). De vlucht was heerlijk relaxed – na een overstap in Istanbul (op een best gezellig vliegveld, waar iedereen met elkaar begon te praten) hebben Jelmer en ik gewoon lekker zo’n 7 uur geslapen, en toen waren we er alweer bijna. Dan valt zo’n lange vlucht best mee. De momenten dat we wakker waren, hebben we onszelf vermaakt met films op de schermen voor ons (heb een Japanse Kerst-film gekeken, gewoon omdat het kon, en Pitch Perfect 2), en naar elkaar bellen via ons afstandsbedieninkje. Verder kregen we steeds voor het eten eerst een fantastisch menu uitgereikt (met dingen als gerookte aubergine en Turkse kofte) maar wij waren in het gekke bui bij het boeken, en hadden toen een …